Η Βυζαντινή Αγιογραφία χαρακτηρίζεται από την αρμονία, την εσωτερικότητα, τον συμβολισμό και την υποβολή της Θρησκευτικής συγκίνησης.

Στόχος της είναι ν’ αποκαλύψει στους ανθρώπους το Υπερκόσμιο, γι’ αυτό το λόγο τα χαρακτηριστικά του προσώπου, τα σώματα, τα βουνά και τα ρούχα είναι σχηματοποιημένα, φωτιζόμενα με καθαρά γεωγραφικά σχήματα ,αυτό είναι που προσδίδει στο έργο κάτι το εξώκοσμο και το Υπερφυσικό. Έτσι επιτυγχάνεται η μετατροπή της ύλης σε πνεύμα. Όλα μετουσιώνονται σε πνεύμα ακόμα και τα άψυχα. Τίποτα δεν μένει όπως φαίνεται.

Στην Βυζαντινή Αγιογραφία χρησιμοποιούνται μόνο τα απαραίτητα. Ο χαρακτήρας της είναι σεμνός και κατανυκτικός, έτσι ώστε να ταιριάζει με το πνεύμα της Ορθοδοξίας που διέπεται από τη λιτότητα και την εγκράτεια. Ένας δεύτερος λόγος είναι ότι επιθυμεί να επικεντρώνει την προσοχή στο κεντρικό θέμα της εικόνας και στο μήνυμα που θέλει να στείλει.
Η Ιερή εικόνα αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της Ορθοδοξίας και καθιερώνεται ως λατρευτικό σύμβολο, τ’ οποίο υπόκειται σε αυστηρούς κανόνες.

Ο Αγιογράφος λαμβάνει υπόψη του τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά του Αγίου, αλλά τα ζωγραφίζει έτσι ώστε να προβάλλει πιο πολύ την Αγιοσύνη παρά την εξωτερική εμφάνιση.

Η τεχνική που ακολουθεί έχει ως εξής : Αφού επιλέξει το κατάλληλο ξύλο, προχωρά στην επεξεργασία του, ώστε να μπορέσει να δεχτεί το χρώμα –Κατά κύριο λόγο χρησιμοποιείται η τεχνική της αυγοτέμπερας – μετά ακολουθεί η σχεδίαση της εικόνας με καρμπόν πάνω στο ξύλο, το επιχρύσωμα της και ο χρωματισμός των φιγούρων. Έπειτα γίνονται τα πρώτα γραψίματα, ο φωτισμός τα χαρακτηριστικά των προσώπων, τυχόν διορθώσεις και τέλος το βερνίκωμα της εικόνας.

Ο Αγιογράφος δεν είναι απλώς ένας τεχνίτης αλλά έχει πνευματικό αξίωμα το οποίο και επιτελεί, γι’ αυτό και πριν αρχίσει μια εικόνα καλό είναι να κάμει την προσευχή προς τον Κύριο :

{ Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ο απερίγραπτος
υπάρχων τη φύσει της Θεότητος και δια την σωτηρίαν
του ανθρώπου επ’ εσχάτων εκ της Παρθένου και Θεοτόκου
Μαρίας αφράστως σαρκωθείς και αξιώσας περιγράφεσθαι,
Θεέ των όλων, φώτισον, συνέτισον την ψυχήν, την καρδίαν,
την διάνοιαν του δούλου Σου και τας χείρας αυτού εύθυνον
προς το αμέμπτως και αρίστως διαγραφείν το είδος της
εμφερείας Σου και της Παναχράντου Σου Μητρός και
Πάντων Σου των Αγίων, εις δόξαν σην και εις φαιδρότητα
και ωραισμόν της Αγιας σου Εκκλησίας και εις άφεσιν αμαρτιών
των σχετικώς αυτάς προσκυνούντων και μετ’ ευλαβείας ασπαζομένων
και την τιμήν επί το πρωτότυπο αναφερόντων
λύτρωσαι δε αυτόν εκ πάσης διαβολικής επηρείας
προκόπτοντα εν πάσαις ταις εντολές Σου,
πρεσβείαις της Παναχράντου Μητρός Σου,
του Αγίου ενδόξου και Ευαγγελιστού Λουκά και Πάντων των Αγίω
Αμήν }